سلام.
حتما خیلی ها تا این تاپیک رو دیدید جا خوردید چون یکی مثل من که تازه داره تو اولین کنفرانس زندگیش شرکت میکنه تا اولین ایده شو افشا کنه نمی تونید اعتماد کنین.
من از این اول بگم من مسئولیتی در قبال رسیدن شما به اهداف پیش بینی شده تون ندارم.این تاپیک هم صرفا یه پیشنهاده و تصمیم گیرنده خودتونید.
من با توجه به رشد قانون مداری حقوق مالکیت فکری که تو ایران دیدم این تصمیم رو گرفتم.احتمالا یه جنبش فرهنگی راه اندازی می کنیم و این پیشنهاد و درخواست رو به صورت رسمی بین مخترعان به عنوان دعوت نامه پخش خواهیم کرد.اما برای شروع میخوام از این سایت شروع کنم و بچه هایی که منو میشناسن.خب شروع کنیم. این پیشنهاد در واقع یک معامله است که در اون شما در قبال پذیرفتن ریسک سرقت اختراع تون اونو در یک کنفرانس،همایش،جشنواره،سمی نار و نمایشگاهی شرکت می دهید.
بیشترین خطر برای شما اینه که از اختراعتون در یک کشور ثالث دیگه سوء استفاده بشه. اما نکته اینجاست که چون شما ایده یا اختراع تون رو در کنفرانس و غیره افشا کردید عملا اونو به بشریت تقدیم کردید و کس دیگه ای حق نداره اونو به نام خودش ثبت بکنه یا بهره برداری انحصاری کنه.
در واقع اعتبار فکری اختراع به نام شما ثبت میشه.از طرفی اگر امتیاز ایران رو داشته باشید عملا کس دیگه ای به جز شما حق نداره از ایده تون بهره برداری کنه حتی کشور ثالثی که اختراع شما رو دزدیده اگر به ایران جنس بفرسته حداقل باید سود شما رو بده وگرنه جریمه میشه.
اگر هم در سطح جهانی مثلا با قوانین pct اختراع رو ثبت کنین در کشور های دیگه هم عملا همین اتفاق خواهد افتاد.تا اینجا معلوم شد کاری که میخوایم انجام بدیم بیشتر شبیه به قمار می مونه و ریسک بالایی داره اما همه این کار برای بدست آوردن پول نیست بلکه شما از جنبه های معنوی این قضیه هم سود زیادی خواهید برد.
حتی میتونم بگم که اگر قدر فرصت هایی رو که بعد از افشا به دست تون میاد رو بدونین، به جنبه های مالی این کار شما به چربه. معمولا چرخه کاری شرکت در کنفرانس و غیره بدین صورته که شما بعد از ثبت نام و پرداخت هزینه های شرکت که معمولا حداکثر از سقف 250 هزار تومان بیشتر هم نمیشه(معمولا خیلی کمتره) شما به عنوان یکی از سخنران ها میتونید مستقیما به توضیح ایده خودتون به اساتید و دانشجویان دانشگاه ها و پژوهشکده های کل کشور ظاهر بشین.
این موضوع سه مزیت برای شما داره. اول این که به شکل های مختلف از ایده شما برای انجام دادن کار های جدید بهره برداری می شه. دوما شما با این کار هم خودتون رو به همه معرفی می کنین و هم برای ایده تون تبلیغ می کنین.
سوما تو همون کنفرانس میتونین با اساتید و دانشجو ها درمورد ایده تون بحث و گفتگو کنین که غالبا با ارائه پیشنهادهای بسیار عالی جهت تکمیل ایده از سمت این افراد همراهه چون معمولا آنها از آخرین دستاورد های روز دنیا با خبر اند و حداقل راه کار هایی رو که میشه باهاش کیفیت ایده رو افزایش داد، به شما خواهند گفت.
از دیگر مزیت های کنفرانس و غیره اینه که شما عملا موضوعی رو ارائه میدین که میتونه فکر رو به خودش مشغول کنه. این یعنی یه تکلیف برای دانشجو و البته سرگرمی برای اساتیدی که دوست دارن بیشتر روی آنالیز ایده شما و تکمیل آن کار کنند.
اگر خوش شانس باشید حداکثر تا یک ماه بعدش حدود 2 تا 3 طرح پژوهشی و ده ها مقاله و پایان نامه از ایده شما در کل ایران تعریف خواهد شد و بدون اینکه زحمتی کشیده باشید ایده شما تکمیل و آماده تولید می شود.توجه داشته باشید که برای بهره برداری از اختراع در ایران حتما باید حقوق مالکیت فکری شما رو تامین کنند.اگر هم نکردند تا 6 ماه بعد از کنفرانس حق دارید ایده رو به نام خودتون ثبت و تا 20 سال برای شکایت کردن زمان صرف کنین.
اگر بخوان ایده رو در کشور دیگه ای ثبت کنن باید اولا مقیم اون کشور باشن چون اگر کسی از ایران بخواد ایده یا اختراعی رو در کشور ثالثی ثبت بکنه باید اول اونو در کشور خودش ثبت کنه و چون شما در ایران امتیاز اونو دارید هم وطنی از داخل ایران نمی تونه اختراع شما رو رسما بدزده پس خیالتون از این بابت راحت باشه.
دزد اصلی یک فرد خارجیه که به اون کنفرانس و غیره دسترسی داره.اگر در کنفرانسی داخلی شرکت کنین عملا به جز اساتید دانشگاه ها و پژوهشکده های خارج از کشور که حامی و مهمان هستند کس دیگه ای نیست که بتونه از ایده شما در خارج سوء استفاده کنه.این نهاد ها هم باید مقاله شما رو به عنوان مرجع در مقالات خود ذکر کنن و همین موضوع اعتبار شما و ایران رو افرایش میده.بنابراین تاکید من اینه که بیشتر در کنفرانس و غیره داخلی شرکت کنین تا هم نیازی به ترجمه مقاله تون نباشه و هم هزینه ها تون کاهش پیدا کنه و ریسک سرقت اختراع هم به همین وسیله کاهش پیدا خواهد کرد.![]()
علاقه مندی ها (Bookmarks)