از سن 2 سالگی اصرار بر پسر بودن "کاترین" شروع شد و همچنان که بزرگتر می شد این خواهش و پریشانی در وی بیشتر میشد. والدین کاترین در سن 4 سالگی پی بردند که دختر آنها بیش از آنکه صرفا دختری باشد که پسرانه رفتار می کند مشکل دیگری دارد.
والدین کاترین بعد از مراجعه به روانشناس و تشخیص پزشک به آنکه کاترین دچار پریشانی جنسیتی است ، به آنها توصیه کرد که بگذارند او مانند یک پسر زندگی کند. جین و استفان اجازه دادند کاترین نامش را به نام پسرانه تغییر دهد و اسمش را تیلربگذارد ، آنها پس از این اقدام مشاهده کردند که کودک آنها به یک زندگی شاد و سرزنده به عنوان یک پسربچه بازگشته است.بر اساس گزارشات دختر کوچکاش سالها به آنها می گفته که او پسر است. استفان پدر کاترین وقتی پی به عمق ناراحتی کودکش می برد که او روزی به وی می گوید :"بابا می خواهم داستانی برایت بخوانم" او کتاب داستان را بازکرده و وانمود کرد می تواند آن را بخواند و گفت داستان درمورد پسر کوچکی است که مثل یک دختر به دنیا آمد و همیشه ناراحت بود.مادر او در این باره گفت:"اگر تیلر بخواهد دوباره کاترین شود، مشکلی نیست ، اما اکنون او این طور خوشحال و راضی است و من فقط می خواهم فرزندم خوشحال باشد.خواهر بزرگ 8 ساله تیلر نیز با این مسئله ساده برخورد کرده می گوید که او یک ذهن پسرانه در یک بدن دخترانه دارد و حتی درباره برادرش با همکلاسی هایش صحبت کرده است.اگرچه والیدن تیلر بر طبق توصیه روانشناس این راه را انتخاب کردند اما ایده تغییر جنسیت کودک مقوله ای بحث برانگیز است. این تصمیمی است که جنبه های دیگر زندگی یک کودک در سنین بسیار پایین را تحت تاثیر قرار می دهد و از دیده عده ای احمقانه است اما کارشناسان اظهار دارند که این مسئله خودش را از اوایل دوران کودکی نشان می دهد.
![]()
علاقه مندی ها (Bookmarks)