* Robo milad *
22nd September 2011, 02:00 PM
http://konjkav.com/images/image.php?w=200&h=200&url=/images/news/cd1316672852.jpegمحققان موفق به ارائه روشي ساده براي الگودهي پليمرها شدند.
قطعات الکترونيکي آلي، مزاياي زيادي نسبت به قطعات الکترونيکي فلزي دارند، براي مثال سبک، منعطف و ارزان هستند. اما هنوز روش ارزان قيمتي براي الگودهي و چاپ آنها ارائه نشده است. محققان موفق شدند روشي الگودهي براي اين کار ارائه کنند که اين كار با استفاده از ليزر مادون قرمز انجام شود.
«کارن» از دانشگاه کاليفرنيا با همکاري «والنس» از دانشگاه «وولنگان» با چاپ مقالهاي در نشريه «Nano Letters»، روشي ساده براي الگودهي پليمرها ارائه کردند. با اين روش ادواتي نظير ديودهاي نشر نور، ترانزيستورهاي لايه نازک آلي و ميکروعملگرهاي آلي را ميتوان با الگودهي توليد کرد.
با استفاده از «LightScribe» - نام روشي که توسط شرکت «HP» ارائه شده است - ميتوان از ليزر مادون قرمز براي نوشتن اطلاعات روي ديويديها يا سيديها استفاده کرد. با اين روش ميتوان روي سطح ديسکها تصوير يا متن ايجاد كرد. در اين روش ليزر به سطحي حاوي رنگ فعال شيميايي تابيده شده و موجب تغيير آن ميشود.
در اين پروژه به جاي تابيدن ليزر به سطح حاوي رنگ، ليزر روي ديسکي پوشيده از نانوالياف پليآنيلين تابيده ميشود. به محض اين که ليزر به سطح اين نانوساختار تابيده ميشود، نور جذب، و به گرما تبديل ميشود. اين گرما موجب آغاز يک اتصال مولکولي ميشود، به طوري که زنجيرههاي مولکولي و الياف سوپرمولکولي به هم متصل شده و مورفولوژي پليمر را تغيير ميدهند.
بعد از تابش ليزر، بخش نور ديده که حاوي نانوالياف پيچخورده است، به شکل صاف در ميآيد. از آنجايي که نانوالياف رساناي گرمايي خوبي نيستند، بنابراين نميتوانند گرما را گسترش دهند، لذا تفکيک قابل ملاحظهاي ميان بخشهاي بههم جوش خورده و بخشهاي جدا از هم ايجاد ميشود. از آنجايي که ليزر تابيده شده داراي قطري بين 0.7 تا 1 ميکرومتر است، بنابراين قدرت تفکيک و دقت بالايي خواهند داشت.
از مزاياي ديگر اين روش، آن است که کنترل زيادي روي هدايت و خواص نوري پليمر مورد استفاده وجود دارد که در روشهاي پيشين وجود نداشته است.
آنها نشان دادند که چگونه با اين روش ميتوان هدايت پليمر را تنظيم کرد. با استفاده از پرتو سياه و سفيد، محققان توانستند فيلمهاي نانوالياف پليآنالين را از حالت نيمههادي به عايق تبديل کنند که با اين کار هدايت آن چند ميليون برابر تغيير ميکند.
محققان نشان دادند که رنگ پليمر را ميتوان با پارامترهايي نظير حالت اکسيداسيون آغازگر، شدت ليزر و مقدار جوش خوردن رشتهها کنترل کرد.
قطعات الکترونيکي آلي، مزاياي زيادي نسبت به قطعات الکترونيکي فلزي دارند، براي مثال سبک، منعطف و ارزان هستند. اما هنوز روش ارزان قيمتي براي الگودهي و چاپ آنها ارائه نشده است. محققان موفق شدند روشي الگودهي براي اين کار ارائه کنند که اين كار با استفاده از ليزر مادون قرمز انجام شود.
«کارن» از دانشگاه کاليفرنيا با همکاري «والنس» از دانشگاه «وولنگان» با چاپ مقالهاي در نشريه «Nano Letters»، روشي ساده براي الگودهي پليمرها ارائه کردند. با اين روش ادواتي نظير ديودهاي نشر نور، ترانزيستورهاي لايه نازک آلي و ميکروعملگرهاي آلي را ميتوان با الگودهي توليد کرد.
با استفاده از «LightScribe» - نام روشي که توسط شرکت «HP» ارائه شده است - ميتوان از ليزر مادون قرمز براي نوشتن اطلاعات روي ديويديها يا سيديها استفاده کرد. با اين روش ميتوان روي سطح ديسکها تصوير يا متن ايجاد كرد. در اين روش ليزر به سطحي حاوي رنگ فعال شيميايي تابيده شده و موجب تغيير آن ميشود.
در اين پروژه به جاي تابيدن ليزر به سطح حاوي رنگ، ليزر روي ديسکي پوشيده از نانوالياف پليآنيلين تابيده ميشود. به محض اين که ليزر به سطح اين نانوساختار تابيده ميشود، نور جذب، و به گرما تبديل ميشود. اين گرما موجب آغاز يک اتصال مولکولي ميشود، به طوري که زنجيرههاي مولکولي و الياف سوپرمولکولي به هم متصل شده و مورفولوژي پليمر را تغيير ميدهند.
بعد از تابش ليزر، بخش نور ديده که حاوي نانوالياف پيچخورده است، به شکل صاف در ميآيد. از آنجايي که نانوالياف رساناي گرمايي خوبي نيستند، بنابراين نميتوانند گرما را گسترش دهند، لذا تفکيک قابل ملاحظهاي ميان بخشهاي بههم جوش خورده و بخشهاي جدا از هم ايجاد ميشود. از آنجايي که ليزر تابيده شده داراي قطري بين 0.7 تا 1 ميکرومتر است، بنابراين قدرت تفکيک و دقت بالايي خواهند داشت.
از مزاياي ديگر اين روش، آن است که کنترل زيادي روي هدايت و خواص نوري پليمر مورد استفاده وجود دارد که در روشهاي پيشين وجود نداشته است.
آنها نشان دادند که چگونه با اين روش ميتوان هدايت پليمر را تنظيم کرد. با استفاده از پرتو سياه و سفيد، محققان توانستند فيلمهاي نانوالياف پليآنالين را از حالت نيمههادي به عايق تبديل کنند که با اين کار هدايت آن چند ميليون برابر تغيير ميکند.
محققان نشان دادند که رنگ پليمر را ميتوان با پارامترهايي نظير حالت اکسيداسيون آغازگر، شدت ليزر و مقدار جوش خوردن رشتهها کنترل کرد.